خواص و موارد احتیاط میوه به با دیدگاه طب سنتی ایرانی

  • 23 آبان 1400
  • (1002 مشاهده)

میوه "به" انواع شیرین، ترش و میخوش (ملس) دارد. بهِ شیرین، در گرمی و سردی معتدل است و هرچه به سمت ترشی برود، سردی و خشکی آن بیشتر می‌شود.

بهِ ترش دیرهضم است و بهِ میخوش برای گرم‌مزاجان مفیدتر است ولی باید مراقب یبوست احتمالی ناشی از آن باشید.

خواص و فواید میوه به:

  • مقوی قلب، معده، مغز و اعصاب و کبد و دم‌نوش آن، نوشیدنی بسیارگوارا و سودمندی برای شب‌های پاییز و زمستان است.
  • بوئیدن انواع به، نشاط‌آور است، اشتها را تحریک‌کرده و به هضم کمک‌می‌کند.
  • به، مدر است و برای پاکسازی و شستشوی سیستم کلیوی و ادراری نیز مفید است.
  • دم‌نوش به از دم‌نوش‌های مجاز دوران بارداری است و برای رفع تهوع و لکه‌بینی بارداری نیز سودمند است و جنین را از خطر سقط حفظ‌می‌کند و موجب زیبایی جنین می‌شود.
  • برای سلامت پوست مناسب است.
  • خوب است دانه‌های وسط به را سالم خارج‌کرده، خشک‌کنید و به عنوان «به‌دانه» از آنها بهره‌ببرید. به‌دانه موجب نرمی سینه، کاهش سرفه‌‌های خشک و تسریع بهبود سرماخوردگی‌ها می‌شود.
  • مَضمَضه مکرر آب یا رب٘ به، برای تقویت و سفت‌کردن لثه‌ها و التیام زخم‌های دهانی سودمند است.

به ترش، کمی دیرهضم است و به ملس، برای گرم‌مزاجان مفیدتر است. برای آنکه دچار یبوست نشوید، به را با شکم خالی و پیش‌از غذا نخورید.

—دکتر ناصر رضایی پور
متخصص طب ایرانی

هشدارها و موارد احتیاط

  • به برای مبتلایان به آسم و تنگی‌نفس‌های مزمن، مضر است ولی به‌دانه مقوی ریه و نرم‌کننده آن است. -
  • به ترش یا نارس، موجب یبوست می‌شود به‌ویژه اگر ناشتا خورده‌شود.

مصرف میوه، دم‌نوش و رُبّ به، پس از غذا، برای جلوگیری و درمان تهوع، تپش قلب یا سرگیجه و صدای گوش و همچنین تهوع بارداری، بسیارمفید است.

—دکتر ناصر رضایی پور
متخصص طب ایرانی

نظرات شما